Yunus Emrelerin, Karacaoğlanların, Dadaloğluların çağımızdaki sesidir Karakoç. Halk şiirinin 21. yüzyıldaki temsilcisi; aşkın, gurbetin, halkın, ümidin, Türklüğün, azmin, İslam’ın şairidir Karakoç. Türkçe’nin en sade ve bir o kadarda içten sadası, Türk halkının sıkıntılarının, özlemlerinin, umudunun, hislerinin ve daha nicelerinin mısralara dökülmüş halidir Karakoç. Bir elinde ‘kılıç” bir elinde “gül” ile haksızlığa düşman aşka ve sevgiye dosttur Karakoç. Türk illerinin asrımızda yaşamış ozanı, şiirleri ile çağımıza ışık saçan neferidir Karakoç.
Bu ay Abdurrahim Karakoç (ö. 2012) üstadımızdan bir kitap okuduk: Vur Emri.
Karakoç külliyatının ilk kitabı olan Vur Emri (illk yayım tarihi 1975), Dava Şiirleri, Aşk ve Bahar Gurbet Şiirleri, Hasan’a Mektuplar ve Taşlamalar bölümleriyle toplam 196 şiirden oluşmaktadır. Bu kitapta şair, “Üşüyenler” şiiri ile tutsak Türklerin derdini; “Hak Yol İslam Yazacağız” diyerek İslam’ın sesini; “Unutma Bacım” şiiriyle Anadolu kadının önemini; “Mihriban” ile aşkın çözülmeyen sırrını; “Unutursun” şiiri ile aşkın acısını; “Hayal ve Gerçek” mısralarıyla ile sevgiliye duyulan özlemi; “Anadolu Sevgisi”yle vatanın güzelliklerini; “Hasan’a Mektuplar” şiirleri ile Türkiye gerçeklerini; “İsyanlı Sükût” ile gariban Anadolu insanını; “Emmioğlu” şiiri ile hayat felsefesini ve “Vasiyet”, “Tohdur Beğ” ve “Hâkim Beğ” şiirleri ile de halkımızın dertlerini dile getirmiştir. Tüm bu şiirleri Türkçe’nin en sade ve nisyana yüz tutmuş kelimeleri ile hece ölçüsünde ifade etmiştir. Bu da hem okumayı hem de anlamayı kolaylaştırmıştır. İstifadeleriniz dileği ile…
Umudu yoksula bol verir Hûda
Bin tohum can var bir damla suda
Gerek uyanık ol gerek uykuda
Benden bakıp seni görmek ne güzel
